Angers yakınlarında, Cross du Courrier ailelere yönelik bir etkinlik sunuyor; küçükler ve büyükler birlikte koşmanın basit keyfini, kronometre veya baskı olmaksızın paylaşıyor.
Angers'ın birkaç kilometresi uzağında, Batı Cross du Courrier alışılmışın dışında bir etkinlik sunuyor. Burada gösterilen kronometre yok, resmi sıralamalar yok. Tek hedef: anne-baba ve çocukları bir kilometreden az bir parkur üzerinde basit bir an etrafında bir araya getirmek.
Katılımcılar kendi tempolarında start alıyor. Bazıları improvize numaralar takarken, diğerleri puset veya bebek arabası itiyor. Uyumlu tişörtler, birliklerini göstermek isteyen aileler için adeta kural haline gelmiş. Her nesil start çizgisinde yerini buluyor, en küçükten en yaşlıya kadar.
Hava tüm etkinlik boyunca samimi kalıyor. Çocuklar önde koşuyor, duruyor, nefeslerini topluyor. Yetişkinler acele etmeden takip ediyor. Geleneksel rekabetin uzağında, bu yarış her şeyden önce paylaşımı ve arkadaşlığı kutluyor. Yol üzerinde karşılaşılan yabancılar arasında teşvikler uçuşuyor.
Organizatörler bu felsefeye vurgu yapıyor. Performans değil, hazır bulunma meselesi. Her koşucu kendi temposunda bitiş çizgisini geçiyor, bazen yürüyerek, bazen sprint atarak. Önemli olan, bu kısa mesafeyi birlikte, el ele veya omuz omuza katetmiş olmak.
Bu formül her yıl giderek daha fazla aileyi cezbediyor. Cross du Courrier, sporun aynı zamanda ailevi dinlenme alanı olabileceğini hatırlatıyor; fiziksel çaba, nesillerin bir araya gelmesi için bir bahane görevi görüyor. Çoğu zaman aceleci bir dünyada basit ama değerli bir ders.
Katılımcılar kendi tempolarında start alıyor. Bazıları improvize numaralar takarken, diğerleri puset veya bebek arabası itiyor. Uyumlu tişörtler, birliklerini göstermek isteyen aileler için adeta kural haline gelmiş. Her nesil start çizgisinde yerini buluyor, en küçükten en yaşlıya kadar.
Hava tüm etkinlik boyunca samimi kalıyor. Çocuklar önde koşuyor, duruyor, nefeslerini topluyor. Yetişkinler acele etmeden takip ediyor. Geleneksel rekabetin uzağında, bu yarış her şeyden önce paylaşımı ve arkadaşlığı kutluyor. Yol üzerinde karşılaşılan yabancılar arasında teşvikler uçuşuyor.
Organizatörler bu felsefeye vurgu yapıyor. Performans değil, hazır bulunma meselesi. Her koşucu kendi temposunda bitiş çizgisini geçiyor, bazen yürüyerek, bazen sprint atarak. Önemli olan, bu kısa mesafeyi birlikte, el ele veya omuz omuza katetmiş olmak.
Bu formül her yıl giderek daha fazla aileyi cezbediyor. Cross du Courrier, sporun aynı zamanda ailevi dinlenme alanı olabileceğini hatırlatıyor; fiziksel çaba, nesillerin bir araya gelmesi için bir bahane görevi görüyor. Çoğu zaman aceleci bir dünyada basit ama değerli bir ders.
Reklam
Kaynak: Ouest-France