COP17'nin sonuçları, küresel biyoçeşitliliğin korunması konusundaki aciliyet karşısında çok çekingen olarak değerlendiriliyor.
Biyoçeşitlilik konusundaki On Yedinci Taraflar Konferansı, yarım kalan bir bilançoyla sona erdi. Birçok gözlemci ve katılımcı, alınan taahhütlerin sorunların gerektirdiği düzeyde olmadığını düşündü. Bilimsel öneriler ile politik kararlar arasındaki uçurum hâlâ önemli.
Bu toplantı, yaşamın aşınmasını yavaşlatmak için uluslararası çabaları yeniden canlandırmayı mümkün kılmalıydı. Oysa ki son bildirgeler temkinli kalmaya devam ediyor. En hassas konular daha sonraki tartışmalara ertelendi ve işin yarım kaldığı hissi bıraktı. Sayısal hedefler ve izleme mekanizmaları eksik.
Bununla birlikte aciliyet gerçek. Ekosistemler benzeri görülmemiş bir hızda bozuluyor. Uluslararası toplum harekete geçme gerekliliğini kabul ediyor, ancak araçlar ve takvimler her zaman gereken düzeyde olmuyor. Finansman sorunu da Kuzey ve Güney ülkeleri arasında büyük bir kilit noktası olmaya devam ediyor.
Bazı ilerlemeler kaydedildi, özellikle güçlendirilmiş işbirliği ilkesi konusunda. Ancak somut uygulama hâlâ belirsiz. Bir sonraki tarihler, bu niyetleri somut önlemlere dönüştürmek için belirleyici olacak. Bağlayıcı kontrol mekanizmaları olmadan, vaatler yazılı kalmış mektuplar olarak kalmaya mahkûm.
Sonuç olarak, bu COP17 karışık bir intiba bırakıyor. Doğanın korunması yarım önlemlerle yetinemez. Artık her devletin söylemlerin ötesinde sorumluluklarını üstlenmesi gerekiyor. Sivil toplum ve ekonomik aktörler, ardından gelen eylemlere dikkat edecek.
Bu toplantı, yaşamın aşınmasını yavaşlatmak için uluslararası çabaları yeniden canlandırmayı mümkün kılmalıydı. Oysa ki son bildirgeler temkinli kalmaya devam ediyor. En hassas konular daha sonraki tartışmalara ertelendi ve işin yarım kaldığı hissi bıraktı. Sayısal hedefler ve izleme mekanizmaları eksik.
Bununla birlikte aciliyet gerçek. Ekosistemler benzeri görülmemiş bir hızda bozuluyor. Uluslararası toplum harekete geçme gerekliliğini kabul ediyor, ancak araçlar ve takvimler her zaman gereken düzeyde olmuyor. Finansman sorunu da Kuzey ve Güney ülkeleri arasında büyük bir kilit noktası olmaya devam ediyor.
Bazı ilerlemeler kaydedildi, özellikle güçlendirilmiş işbirliği ilkesi konusunda. Ancak somut uygulama hâlâ belirsiz. Bir sonraki tarihler, bu niyetleri somut önlemlere dönüştürmek için belirleyici olacak. Bağlayıcı kontrol mekanizmaları olmadan, vaatler yazılı kalmış mektuplar olarak kalmaya mahkûm.
Sonuç olarak, bu COP17 karışık bir intiba bırakıyor. Doğanın korunması yarım önlemlerle yetinemez. Artık her devletin söylemlerin ötesinde sorumluluklarını üstlenmesi gerekiyor. Sivil toplum ve ekonomik aktörler, ardından gelen eylemlere dikkat edecek.
Reklam
Kaynak: La Nouvelle République