Yükseköğretime giriş platformu eleştirilerin hedefi olurken, birçok ses sistemi reddetmek yerine düzeltilmesi çağrısında bulunuyor ve farklı bölümler arasındaki çok sayıda geçiş yolunu hatırlatıyor.
Her yıl bakalorya mezunlarının yükseköğretime girişini organize eden Parcoursup platformu tartışmaya konu olmaya devam ediyor. Eleştirmenler, zaman zaman şeffaf olmayan bir işleyişe, liselilerdeki yüksek kaygı düzeyine ve fazla uzun bulunan bekleme sürelerine dikkat çekiyor. Buna karşın birçok yönlendirme sorumlusu, sistemin topyekûn reddedilmek yerine iyileştirilmesi gerektiğini düşünüyor.
Görüşlerine başvurulan uzmanların temel mesajı tek bir fikirde toplanıyor: Bugün eğitim programları arasında pek çok geçiş yolu bulunuyor. İlk denemede istenen bölüme yerleşemeyen bir öğrenci, birçok durumda başka bir alana yönelebilir, yıl içinde eğitim yolunu değiştirebilir ya da başka bir kapıdan benzer düzeyde bir programa erişebilir. Bazen yeterince bilinmeyen bu olanaklar, 18 yaşında yapılan her tercihin ağırlığını azaltmaya yardımcı oluyor.
Öne çıkan iyileştirme alanları ise esas olarak kabul kriterlerinin anlaşılırlığı, ailelerle iletişim ve bilgiye en az erişimi olan öğrencilerin desteklenmesi. Birçok aktör, her programın beklentilerine ilişkin daha fazla şeffaflık ve aday ile tercih dönemi boyunca daha kişiselleştirilmiş bir takip çağrısında bulunuyor. Amaç, öğrencilerde zamanla oluşabilen çaresizlik hissini azaltmak.
Yönlendirme meselesi ayrıca yalnızca bilgisayar tabanlı bir araçla sınırlı değil. Ortaokuldan itibaren başlayan bir çalışmayı, gençlerin meslekleri, iş olanaklarını ve kendi beklentilerini daha iyi tanımasına yardımcı olacak bir süreci gerektiriyor. Ne kadar iyi tasarlanmış olursa olsun bir platform, öncesinde yaşanan bilgi ve destek eksikliğini telafi edemez.
Sonuç olarak Parcoursup, geri dönüşü olmayan bir başarısızlıktan çok, düzeltilmesi gereken bir araç gibi görünüyor. Ölçülü yaklaşan gözlemciler için tartışmanın, kesin yargılar yerine somut iyileştirmelere odaklanması daha yararlı olacaktır; aksi halde bu tür yargılar, adayların ve ailelerinin stresini artırmaktan başka bir işe yaramayacaktır.
Görüşlerine başvurulan uzmanların temel mesajı tek bir fikirde toplanıyor: Bugün eğitim programları arasında pek çok geçiş yolu bulunuyor. İlk denemede istenen bölüme yerleşemeyen bir öğrenci, birçok durumda başka bir alana yönelebilir, yıl içinde eğitim yolunu değiştirebilir ya da başka bir kapıdan benzer düzeyde bir programa erişebilir. Bazen yeterince bilinmeyen bu olanaklar, 18 yaşında yapılan her tercihin ağırlığını azaltmaya yardımcı oluyor.
Öne çıkan iyileştirme alanları ise esas olarak kabul kriterlerinin anlaşılırlığı, ailelerle iletişim ve bilgiye en az erişimi olan öğrencilerin desteklenmesi. Birçok aktör, her programın beklentilerine ilişkin daha fazla şeffaflık ve aday ile tercih dönemi boyunca daha kişiselleştirilmiş bir takip çağrısında bulunuyor. Amaç, öğrencilerde zamanla oluşabilen çaresizlik hissini azaltmak.
Yönlendirme meselesi ayrıca yalnızca bilgisayar tabanlı bir araçla sınırlı değil. Ortaokuldan itibaren başlayan bir çalışmayı, gençlerin meslekleri, iş olanaklarını ve kendi beklentilerini daha iyi tanımasına yardımcı olacak bir süreci gerektiriyor. Ne kadar iyi tasarlanmış olursa olsun bir platform, öncesinde yaşanan bilgi ve destek eksikliğini telafi edemez.
Sonuç olarak Parcoursup, geri dönüşü olmayan bir başarısızlıktan çok, düzeltilmesi gereken bir araç gibi görünüyor. Ölçülü yaklaşan gözlemciler için tartışmanın, kesin yargılar yerine somut iyileştirmelere odaklanması daha yararlı olacaktır; aksi halde bu tür yargılar, adayların ve ailelerinin stresini artırmaktan başka bir işe yaramayacaktır.
Reklam
Kaynak: La Nouvelle République